Tehlikeli Madde Taşımacılığı Hakkında Kısa Kısa...

SOLAS

  • 1912’deki “Titanic” faciasından sonra 1914 yılında bir uluslararası konferans yapıldı. Prensip olarak insan ve malı tehlikeye atacak yüklerin taşınması yasaklandı.
  • 1929’da yapılan konferansta Article 24’de tehlikeli yükler ifade edildi.
  • 1948’ yılındaki konferansta tehlikeli yükleri içeren VI no’lu bölüm kabul edildi. IMO kurulmasına karar verildi.
  • 1956 yılında Economics and Social Council ( ECOSOC ) kuruldu.
  • 1960’daki konferansta SOLAS Sözleşmesinin ( Convention ) Bölüm VII’si yenilendi.
  • 1965 yılında IMO Genel Kurulunda IMDG Code’un hazırlanmasında karar verildi.
  • 1973’te MARPOL ( International Convention for the Prevention of Marine Pollution from Ships ), ( MARPOL 73/78 ) oluşturuldu.
  • 1974’te SOLAS’ta Bölüm VII özellikle tehlikeli yükleri düzenlemek üzere yenilendi. IMO 1981, 1983 ve 1989 yıllarında SOLAS 1974’ü adapte etti.
  • 2002’deki SOLAS konferansında, konferansa üye lan ülkeler tarafından IMDG Code’un 2004 yılından itibaren zorunlu olarak uygulamaya geçmesine karar verildi.
  • IMDG Code’un 2008 versiyonu ile 1 Ocak 2010’dan itibaren tehlikeli yüklerin deniz yolu ile taşınmasında yer alan kişlerin IMDG Code eğitimi almaları zorunlu hale getirildi.
  • IMO, Birlişmiş Milletler2in denizcilik alanında görev yapan ajansıdır.
  • IMO, tehlikeli yükleringüvenli taşınmasını desteklemek, deniz ortamını korumak, tehlikeli yüklerin serbest dolaşımını kolaylaştırmak için çalışmalar yapmaktadır.
ADR
 
  • ADR’de sorumlu taraflar, gönderen,ambalajlayan,dolum yapan,yükleyen,taşıyıcı, tanker/portatif tank, işletmecisi, alıcı olarak sıralanabilir.
  • Sorumluluk özetleri aşağıdaki gibi sıralanabilir.
Hazırlık Operasyon Taşıma Sonrası İşlemler
Sınıflandırma Yükleme ve boşaltma Boşaltmada alınacak tedbirler
Etiketleme ve markalama Park etme Boşaltma sonrası yapılacak temizlikler
Belgeler Araç kullanım ve yüklenmesindeki kısıtlar
Paket ve paketleme Kullanılacak güzargah
Tank ve konteyner uygunluğu
Özel koşullar
Araç ve ekipmanları
 
  • UN numarası tehlikeli madde, karışımları veya eşyaları tanımlayan dört haneli bir numaradır.
  • UN No’lar Birleşmiş Milletler’in “ Committee of Experts on the Transport of Dangerous Goods” tarafından atanırlar ve “Recommendations on the Transport of Dangerous Goods”, turuncu kitap olarak da anılan belgede yayınlanırlar.
  • UN No’lar UN0001 ile UN3500 arasında değişmektedir.
  • Bazı maddelerin kendilerine ait numaraları vardır.
  • Bazı karışımların grup olarak UN No’ları vardır.
  • Bazı eşyalar da kendilerine ait UN No ile tanımlanır.
  • ADR’ye göre, IBC ve geniş ambalajlar da dahil olmak üzere ambalajlar normal şartlar altında taşıma, araçtan araca veya depoya transfer, yükleme ve boşaltma esnasında darbe ve yüklemelere dayanıklı bir şekilde dizayn edilmelidir.
  • Ambalajlar, normal şartlar altında taşıma esnasında, titreşimlerde, sıcak değişiminde içerdiği maddeyi dışarıya bırakmayacak şekilde dizayn edilmeli,
  • İçerdikleri maddeler ambalajı etkilememeli,
  • Ambalajların üzerinde dolum maddesinden tehlikeli miktarda bulunmamalıdır,
  • İçerdikleri maddelerle tehlikeli reaksiyonlara girmemelidirler
  • Ambalajlar, düşme, sızdırmazlık, iç basınç, istifleme, kimyasal uyumluluk, alttan kaldırma, üstten kaldırma, yırtma, devrilme ve doğrultma deneyleri uygulanmalıdır.
  • Bir veya daha fazla değişik tehlikeli madde dış ambalajla ambalajlandığında, dış ambalaj iç ambalajlardaki tehlikeleri gösteren şekilde markalanmalı ve etiketlenmelidir.İç ambalajlar aynı etikete haiz ise tek etiket yeterlidir.
  • Ambalajlara konulan markalar kolayca görülebilir ve okunabilir olmalıdır.
  • Hasarlı ambalaj içerenler ayrıca “SALVAGE” ibaresi taşımalıdır.
  • Kapasitesi 450 litreden fazla IBC’lerin her iki yanı da işaretlenmelidir.

Tümü